Nu wetenschappelijk bewezen: verkiezingsbeloften verdampen tijdens kabinetsformatie

Het vermoeden van veel kiezers is nu ook wetenschappelijk bewezen: verkiezingsbeloften verdampen als sneeuw voor de zon tijdens coalitiebesprekingen. Econoom Wimar Bolhuis schrijft dat in zijn promotieonderzoek.

Groepsfoto met het in 2017 beedigde kabinet Rutte 3 in Paleis Noordeinde. Foto ANP
Groepsfoto met het in 2017 beëdigde kabinet Rutte III in Paleis Noordeinde. Foto ANP

Politici doen beloften die ze niet nakomen. Het is een vermoeden dat huist in de onderbuik van iedere kiezer. Maar nu is het ook wetenschappelijk bewezen. Econoom Wimar Bolhuis concludeert dat ‘elke formatie faalt’. ‘Keer op keer worden verkiezingsbeloftes gedaan die nooit worden waargemaakt.’ Het Binnenhof is bekend terrein voor Bolhuis, hij werkt bij de SER en was politiek assistent bij Sociale Zaken. Donderdag promoveert hij aan de Universiteit Leiden, in vlot geschreven boekvorm liggen zijn bevindingen woensdag al in de winkel.

De promovendus vergeleek voor zijn onderzoek alle doorrekeningen van de verkiezingsprogramma’s en regeerakkoorden, gemaakt door het Centraal Planbureau (CPB), tussen 1986 en 2017. In die periode werden tien kabinetten gevormd, van Lubbers II tot Rutte III, met Paars en Balkenende ertussenin.

Bruikbaar onderzoeksmateriaal

De CPB-cijfers bleken bruikbaar onderzoeksmateriaal. De meeste partijen laten in verkiezingstijd hun programma doorrekenen door de rekenmeesters van het Centraal Planbureau. De gedachte hierachter is dat de financiële ruimte voor alle partijen gelijk is, en wie belooft geld uit te geven, moet verantwoorden waar hij het vandaan haalt. Het CPB treedt op als onafhankelijke rekenmachine en financiële scheidsrechter. Ook de regeerakkoorden die uit formatieonderhandelingen komen, worden doorgerekend.

Zodoende had Bolhuis de beschikking over ‘een fijne cijferspeeltuin ter onderzoek naar politiek gedrag’. Hij bracht er negen maanden in door. In de archieven vond hij ‘negen setjes’ van doorgerekende programma’s en regeerakkoorden. Alleen het setje Balkenende II was niet compleet, omdat het CPB vanwege vervroegde verkiezingen geen tijd had de programma’s door te rekenen.

De conclusies laten aan duidelijkheid niets te wensen over: van de gouden bergen die de burger in verkiezingstijd steevast worden beloofd, blijft na de stembusgang weinig over. Wanneer een aantal partijen om tafel gaat zitten om een regeerakkoord te smeden, krijgen andere belangen plots een prominentere rol – die van het bedrijfsleven bijvoorbeeld.

‘Burger krijgt lagere belastingen nooit, bedrijven wel’

Bolhuis stelt: ‘Burgers krijgen hun lagere belastingen nooit, bedrijven onverwachts toch wel.’ De econoom keek eerst naar de ‘totale collectievelastendruk’, de optelsom van alle belastingen voor burgers en bedrijven. In acht van de negen onderzochte formaties kreeg het land niet wat het was beloofd, de lasten vielen in het regeerakkoord telkens hoger uit dan in de gezamenlijke verkiezingsprogramma’s was voorgespiegeld.

Op die belastingen inzoomend, constateert hij dat werkenden steevast aan het kortste eind trekken. In zeven van de negen formaties tussen 1986 en 2017 kregen werknemers veel minder lastenverlichting dan was beloofd, gemiddeld ging het om een verschil van ruim 3 miljard euro (vertaald naar de omvang van de huidige economie). Bolhuis: ‘Gezien dit feit is het vrij bizar dat het debat over de lasten op arbeid elke campagne opnieuw in volle hevigheid losbarst.’

Lees verder onder de grafiek

Wijziging lastendruk arbeid en inkomen

Andersom beloven partijen vaak hogere belastingen voor bedrijven, maar vallen de lasten op winst en vermogen in de regeerakkoorden tussen 1986 en 2017 gemiddeld lager uit, zo’n 250 miljoen euro (naar het huidige bruto binnenlands product). ‘Het is een veeg teken dat Nederlandse politici wat betreft beloften over de lastendruk op kapitaal zo onbetrouwbaar zijn.’

Lees verder onder de grafiek

Wijziging lastendruk vermogen en winst

Sinds 2002 rekent het CPB uit wat de maatregelen specifiek betekenen voor de ‘lastendruk’ voor huishoudens enerzijds en het bedrijfsleven anderzijds. Daardoor kon Bolhuis over de regeerperioden van Balkenende en Rutte nog duidelijker het verschil tussen burgers en bedrijven laten zien. Huishoudens liepen tijdens de zes formaties gemiddeld zo’ n 4 miljard euro mis (0,52 procent bbp), het bedrijfsleven kreeg juist gemiddeld 300 miljoen lagere lasten (0,04 procent bbp) dan was beloofd.

De econoom verwacht dat de lobby van het bedrijfsleven een grote rol speelt. In verkiezingstijd richten partijen zich tot de burger, beloften aan bedrijven spelen in debatten een minder grote rol. Tijdens de formatie begint het gesprek met de lobbyclubs van de bedrijven. ‘Deze lobby is overduidelijk sterker dan de lobby voor arbeid.’

Hogere uitgaven sociale zekerheid en bestuur

Al die miljarden die kabinetten niet besteedden aan lagere belastingen voor burgers gingen goeddeels op aan hogere uitgaven aan sociale zekerheid (uitkeringen) en het openbaar bestuur (onder meer de salarissen van Rijks-, provincie- en gemeenteambtenaren). De belofte om flink te snoeien in uitkeringen en ‘het eigen vlees’ blijkt in de praktijk moeilijk uitvoerbaar. Die ambtenaren blijken toch hard nodig en korten op de laagste inkomens stuit doorgaans op verzet van de achterban.

Ook de uitgaven aan zorg vallen meestal hoger uit dan in de doorrekeningen van de programma’s was beloofd. Het onderwijs blijkt juist bij de meeste formaties een ondergeschoven kindje, er gaat minder geld naartoe dan beloofd. Het kabinet-Rutte III vormt een uitzondering. Nadat tienduizenden basisschoolleraren protesteerden voor een hoger salaris, trokken de formerende partijen honderden miljoenen meer uit voor onderwijs.

De vraag is: laat Bolhuis vooral zien dat sommige partijen simpelweg veel beter kunnen onderhandelen? Nee, zegt hij, het is niet zo dat telkens één partij won en de afspraken naar zich toe wist te trekken. Alle coalitiepartijen beloofden in verkiezingstijd meer lastenverlichtingen dan ze in formatietijd in een regeerakkoord vastlegden. Oftewel: uit de som der politieke delen ontstaat iets geheel nieuws dat niet overeenkomt met het gemiddelde van de programma’s, noch met één van de afzonderlijke programma’s.

Afschaffen dividendbelasting is een treffend voorbeeld

Het huidige kabinet heeft dit passend geïllustreerd met het plan om de dividendbelasting af te schaffen. Deze lastenverlichting voor het bedrijfsleven stond in geen enkel verkiezingsprogramma, toch kwam de afspraak in het regeerakkoord. Ook in voorgaande regeerakkoorden werden zaken afgesproken – minder lastenverlichting voor burgers, lagere lasten voor bedrijven – die in geen enkel programma hadden gestaan. Het schrappen van de dividendbelasting kwam in de schijnwerpers te staan doordat het zo’n concreet plan was dat gemakkelijk werd opgemerkt door critici.

Nu de VVD overstag is en het plan zo goed als naar de prullenbak heeft verwezen, kan de discussie losbarsten over hoe de vrijgekomen 1,9 miljard euro te besteden. Komt het geld dit keer ten goede aan werkenden en huishoudens? Vakbonden FNV en CNV gaan volgende maand met hun achterban de barricaden op voor meer geld voor werknemers. Bolhuis’ onderzoek doet voor hen weinig goeds vermoeden.

Wimar Bolhuis, Elke formatie faalt, Uitgeverij Brooklyn.

Als ik het niet ‘zie’ is het er niet

Marianne Thieme: ‘Voorzitter, begrijpt de minister president de onrust over de vermeende deal met Shell van 7 miljard euro’?

Mark Rutte: ‘Voorzitter, die vraag is niet op in te gaan, da’s een beetje de vraag stellen, wanneer bent u gestopt uw vrouw te slaan, antwoord nooit.

Dividendbelasting

Daar kun je geen antwoord op geven enne als ik dat wel doe dan kom ik in een artikel 67 discussie terecht. Dat gaat niet.

De minister president stopt demonstratief zijn handen in zijn broekzakken.

Marianne Thieme: ‘Voorzitter, erkent de minister president dat er maatschappelijk onrust is ontstaan door de Shell dienst, eh, deals.

Mark Rutte: ‘Voorzitter, ehmm,

Wiebelt wat heen en weer, houdt de handen in de zakken.

‘nogmaals, ik kan niet ingaan op een specifiek bedrijf, alles wat ik daar over zeg, ehhh, maakt mij strijdig met artikel 67.

Marianne Thieme: ‘Voorzitter, erkent, ziet de minister president dat er maatschappelijke onrust is ontstaan vanwege de berichtgeving over de Shell deal van 7 miljard euro. Ik wil daar gewoon een klip en klaar antwoord op hebben. Ja of nee. Ziet de minister president maatschappelijk onrust ontstaan vanwege dit onderwerp. Daar kunt u gewoon een antwoord op geven. Of ontkent u dat, heeft u de ogen gewoon gesloten.

Mark Rutte: ‘Voorzitter nogmaals, deze vraag refereert aan een bedrijf waarover publiciteit is, ehhh, ik kan daar geen antwoord op geven omdat ik dan in strijd ben met de belastingwet.’

Marianne Thieme: ‘Voorzitter, hoe gaat de minister president de onrust wegnemen die nu veroorzaakt is waar iedereen hier in deze zaal,

Maakt een weids armgebaar om zich heen en kijkt even de zaal in.

de voorpagina van de Volkskrant, alle hoofdredactionele commentaren over spreekt. Hoe gaat de minister president de maatschappelijke onrust wegnemen’?

Mark Rutte: ‘Voorzitter, in mijn ambt, ehhhh, en dat zal mevrouw Thieme ook mee maken als zij minister is, heb je soms een situatie waarin je niet alles kunt zeggen,’

Benadrukt herhaaldelijk met geheven hand op en neer in een stop gebaar van een verkeersregelaar.

‘waarin je gegeven de wet en regelgeving gehouden bent om je daarin te beperken. En dit is zo’n geval en daar hou ik me aan.’

Marianne Thieme krijgt nog een laatste maar dan ook echt de laatste vraag van de voorzitter.

‘Vindt de minister president het zijn taak om als er maatschappelijk onrust is, om die ook serieus te nemen en om daar iets aan te doen’?

Mark Rutte antwoord met de handen in een vroom gebaar voor zich, de vingertoppen op elkaar en zijn hoofd knikkend op het ritme van zijn woorden.

‘In algemene zin, ja, maar er wordt hier gevraagd naar een specifieke situatie en dat brengt mij in strijd met de wet en regelgeving.’

Artikel 67 (link)

Het is een ieder verboden hetgeen hem uit of in verband met enige werkzaamheid bij de uitvoering van de belastingwet over de persoon of zaken van een ander blijkt of wordt meegedeeld, verder bekend te maken dan noodzakelijk is voor de uitvoering van de belastingwet of voor de invordering van enige rijksbelasting als bedoeld in de Invorderingswet 1990 (geheimhoudingsplicht).

De geheimhoudingsplicht geldt niet indien:

  • enig wettelijk voorschrift tot de bekendmaking verplicht;
  • bij regeling van Onze Minister is bepaald dat bekendmaking noodzakelijk is voor de goede vervulling van een publiekrechtelijke taak van een bestuursorgaan;
  • bekendmaking plaatsvindt aan degene op wie de gegevens betrekking hebben voorzover deze gegevens door of namens hem zijn verstrekt.
  • In andere gevallen dan bedoeld in het tweede lid kan Onze Minister ontheffing verlenen van de geheimhoudingsplicht.

Bron : Overheid.nl

We snappen het!

Al die berichten over Duurzaamheid en dat het zo belangrijk is voor de toekomst en de generaties die nog komen, maken in ieder geval een ding duidelijk: we snappen dat het belangrijk is.
Daarbij zijn er steeds meer bedrijven die duurzaamheid een rol geven in hun visie en missie. Vaak wordt dat nog wel gekoppeld aan de noodzaak de schade voor het milieu / klimaat te beperken.
Logisch dat ze dat stellen, immers dat is de manier waarop men op dit moment met elkaar communiceert. Met behulp van een dreigement maatregelen noodzakelijk maken en dus rechtvaardigen.

Alles is te goedkoop

De verrijkende maatregelen die volgens het IPCC nodig zijn om de schade nog enigszins te beperken moeten erop gericht zijn de enorme externe kosten van onze wereldwijde consumptie te internaliseren ( in de prijs verwerken). Dat is economisch prietpraat om duidelijk te maken dat onze koopkracht behoorlijk achteruit zal gaan.

Externaliteit

Een externaliteit, extern effect of externe kosten zijn niet gecompenseerde, door derden gemaakte kosten of geleden schade als gevolg van een economische activiteit

Voorbeeld: een budgetretourtje New York kost €350. De schade aan het milieu zit daar niet in.

Volgens een rapport  van Risky Business  (The bottom line on climate change )zouden de kosten als gevolg van klimaatverandering alleen in de Verenigde Staten al uitkomen op honderden miljarden dollars aan het eind van deze eeuw. Denk daarbij aan schade aan gebouwen, kosten als gevolg van ziekteverzuim en duurdere airconditioning. Dit zijn externe kosten die niet gedekt worden door je vliegticket. Datzelfde geldt voor aardbeien uit Spanje of de kiloknallers in je BBQ-pakket op de camping. Het Planbureau voor de Leefomgeving becijferde recentelijk dat milieukosten in Nederland uitkomen op  €31 miljard, ofwel 4,5% van het BBP, per jaar.

Vraag maar aan Samsom

Een vérgaande belasting op dat soort activiteiten en consumpties is de meest voor-de-hand-liggende beleidsmatige oplossing. We hebben het hier niet over een belasting van een paar procentjes op fossiele brandstoffen. Een dergelijke belasting zou dermate hoog moeten zijn dat het gebruik van kolen of aardgas niet meer rendabel is. En dat is politiek eigenlijk niet haalbaar. Niemand behalve de meest hardcore geitenwollensok wil zijn of haar welvaart opgeven. Kijkt u bijvoorbeeld naar het gekrakeel op het plan van Diederik Samsom de belasting op aardgas met 75% te verhogen. De beste man wist niet hoe snel hij terug moest krabbelen.

De realiteit is dat een echte duurzame economie ontzettend veel minder leuk is dan hippe sociale startups opzetten of mooie pr halen met je gezellige groene beleggingen. Een echte duurzame economie betekent dat álles – van kleding tot voeding tot energie – vele malen duurder wordt, economische groei lager uitvalt, je niet meer met het vliegtuig op vakantie mag en alleen nog seizoensgebonden en lokaal kunt eten. Deze maatregelen lijken op geen enkele manier politiek haalbaar. Totdat die keuzes worden gemaakt is onze gezellige duurzaamheidshobby  niets meer dan een druppel op een gloeiende plaat.

Rutte III : Duoministers – dubbele bezetting

Het kabinet Rutte III laat de ministeries van Veiligheid en Justitie, Volksgezondheid en Onderwijs besturen door elk twee ministers. Het is voor het eerst dat departementen over twee ministers worden verdeeld.

Daarover is een voorlopig akkoord tussen VVD, CDA, D66 en ChristenUnie, melden ingewijden. In totaal komen er zestien ministers. Door te kiezen voor dubbele bezetting op drie ministeries komt er geen aparte minister van Landbouw, zoals het CDA wilde. De partij zou zich hier nog niet bij hebben neergelegd, morgen wordt verder gesproken over de verdeling.

De wens van D66 om een minister van Klimaat in het leven te roepen, heeft het wel gehaald. De minister van Economische Zaken wordt tevens minister van Klimaat. Verder krijgt het ministerie van Defensie naast de minister ook een staatssecretaris.

Taakverdeling

Over de taakverdeling van de ‘duoministers’ moeten nog precieze afspraken worden gemaakt. Wel is duidelijk dat één minister op Veiligheid en Justitie zich met politie en justitie gaat bezighouden, de ander met de rechtsstaat. Op het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport zal de één zich gaan storten op de langdurige zorg, de ander op de ziekenhuiszorg.

Die laatste krijgt een flinke klus op het bordje. Het Centraal Planbureau betwist namelijk de opbrengst die de nieuwe regeringscoalitie wil binnenhalen via een grootscheepse zorgbezuiniging. Daarvoor zijn de onderhandelaars van Rutte III ook gewaarschuwd. Desondanks hebben zij het megabedrag, bijna 2 miljard, ingeboekt als besparing

Bron : NOS 11-10-2017

Schatkist loopt 7 miljard euro mis door regeerakkoord Rutte II

Rutte: ik was voorbarig met opmerking over dividendbelasting

Premier Rutte en staatssecretaris Snel vorige week in het vragenuur ANP

Premier Rutte is vorige week in het Vragenuur in de Tweede Kamer ‘voorbarig” geweest met informatie over de dividendbelasting. Hij schrijft in een korte brief dat hij achteraf bezien had kunnen weten dat er wel degelijk een vaststellingsovereenkomst was met een bedrijf.

Rutte moest vorige week in het vragenuur uitleg geven over een bericht in Trouw dat Shell afspraken met de Belastingdienst heeft gemaakt over het niet betalen van dividendbelasting voor een bepaald type aandelen. De schatkist zou daardoor 7 miljard euro aan inkomsten zijn misgelopen.

De premier beantwoordde de vraag of hij op de hoogte was van ‘vaststellingsovereenkomsten’ met bedrijven over dividendbelasting met “nee”. Daar komt hij nu van terug.

‘Een bepaalde onderneming’

Hij schrijft aan de Tweede Kamer dat hij naar aanleiding van het vragenuur navraag heeft gedaan en dat het ministerie van Financiën gisteravond een aan hem gericht stuk uit 2014 over “een bepaalde onderneming” heeft gevonden.

In dat stuk wordt melding gemaakt van een “door de Belastingdienst vooraf gegeven zekerheid over de fiscale gevolgen van een bepaalde vennootschapsstructuur”. Dat is, met andere woorden, een vaststellingsovereenkomst, erkent Rutte.

De oppositie reageert kritisch op het briefje van de Rutte. PvdA-leider Asscher zegt dat Rutte schrijft dat hij voorbarig was, maar dat hij hem in feite “onjuist, verkeerd” heeft geïnformeerd.

SP-leider Marijnissen spreekt van een genante vertoning. Ze zegt dat Rutte eerst vorige week niet naar de Kamer wilde komen en dat hij vervolgens één antwoord heeft gegeven en “dat blijkt nu niet waar”.

Ambtelijke memo’s

Vanavond is er opnieuw een debat over het afschaffen van de dividendbelasting. De oppositie wil al sinds het aantreden van het kabinet-Rutte II weten hoe die maatregel in het regeerakkoord terecht is gekomen.

Eerder was er al ophef in de Tweede Kamer over ambtelijke memo’s over de dividendbelasting. Rutte zei eerst dat hij dergelijke memo’s niet kende en dat hij alleen op de hoogte was van een intern VVD-stuk. Later zei hij dat hij had moeten natrekken of dergelijke memo’s bestonden en dat hij fout zat door dit niet te doen.

Bron: NOS 26-6-2018

Fipronilrapport: voedselveiligheid stond voor niemand voorop

Niet alleen de eiersector zelf, maar ook toezichthouder NVWA en de betrokken ministeries hebben te weinig oog gehad voor de voedselveiligheid in de fipronilcrisis. Minister Schippers (Volksgezondheid) en staatssecretaris Van Dam (Economische Zaken) hebben de Tweede Kamer vorig jaar augustus onvolledig geïnformeerd en een “vertekend beeld van de situatie geschetst”.

Dat zegt een commissie onder leiding van oud-minister Sorgdrager in een langverwacht rapport over het schandaal waarbij de verboden stof fipronil in miljoenen eieren terecht kwam. Bijna 3,6 miljoen dieren werden sinds de vorige zomer gedood. Landbouworganisatie LTO schat de schade voor de sector op 100 miljoen euro.

Hoofdverantwoordelijke voor de crisis was het bedrijfje Chickfriend uit Barneveld, dat bij 360 bedrijven fipronil gebruikte om bloedluis te bestrijden. Maar de commissie constateert dat alle betrokken partijen vervolgens mogelijkheden misten om een crisis van deze omvang te vermijden. Het stelsel dat de voedselveiligheid moet borgen blijkt niet te werken. “Er zijn te veel mogelijkheden voor fraude en incidenten”, zei Sorgdrager bij de presentatie van haar rapport.

Regie ontbrak

De pluimveesector gaf economische belangen voorrang boven voedselveiligheid en controleerde onvoldoende op verboden stoffen. Individuele boeren stelden te weinig vragen bij een “wondermiddel” tegen bloedluis dat Chickfriend Introduceerde. Toezichthouder de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) reageerde niet adequaat op drie signalen eind 2016 en begin 2017 over het gebruik van fipronil, waardoor Chickfriend zijn gang kon blijven gaan. Bovendien bleek de toezichthouder niet voorbereid op een voedselcrisis.

De ministeries van Volksgezondheid en Economische Zaken onderschatten de impact van de affaire. Regie vanuit de departementen ontbrak, terwijl in Nederland 3 miljard eieren per jaar worden gegeten. De communicatie werd volledig aan de NVWA overgelaten en verliep aanvankelijk verwarrend.

Onjuist beeld

Voorbeeld was een tv-interview in Nieuwsuur met een NVWA-topman op 1 augustus vorig jaar, dat volgens Sorgdrager de onduidelijkheid vergrootte en Duitse supermarktketens deed besluiten Nederlandse eieren te gaan weren.

Sorgdrager wijst er ook op dat in de eerste brief van Schippers en Van Dam aan de Kamer niet werd gemeld dat er waarschuwingen bij de NVWA waren binnengekomen. En toen de Belgische regering daar later op wees, schetsten beiden een onjuist beeld: die informatie zou niet gedeeld kunnen worden vanwege een strafrechtelijk onderzoek. Ook zou bij de NVWA niet bekend zijn geweest dat fipronil ook in eieren terecht kon komen. Beide beweringen kloppen niet, zegt de commissie.

Schadevergoeding

Volgens Sorgdrager was het terugblikkend geen goed idee om een derde van het budget van de NVWA weg te snijden en de toezichthouder ook nog aan een fusie te onderwerpen. Te makkelijk werd er vanuit gegaan dat samenvoeging van diensten effectiever naar zijn. “Daar moet het kabinet nog eens goed naar kijken.”

Over de consequenties van haar rapport voor eventuele schadevergoedingen wilde zij niets zeggen. “Ook omdat daar een rechtszaak over loopt.” In die zaak stelt de pluimveesector de NVWA verantwoordelijk voor de schade.

Bron: NOS 25-6-2018

CPB betwist megabezuiniging zorg

Het Centraal Planbureau betwist de opbrengst die de nieuwe regeringscoalitie wil binnenhalen via een grootscheepse zorgbezuiniging. Daarvoor zijn de onderhandelaars van Rutte III ook gewaarschuwd. Desondanks hebben zij het megabedrag, bijna 2 miljard, ingeboekt als besparing.

De afgelopen jaren beknotte zorgminister Schippers via afspraken met de medische wereld succesvol de groei van het aantal behandelingen door ziekenhuizen, de geestelijke gezondheidszorg en de wijkverpleging. Haar opvolger moet die truc straks dunnetjes overdoen, heeft de coalitie bedacht.

Volgens de rekenmeesters van het CPB kan via zulke deals in 2021 echter maximaal 0,9 miljard worden bezuinigd. Daarbij wordt ook nog gewaarschuwd dat zo’n ingreep leidt tot minder of slechtere zorg. Rutte III is het daar mee oneens en wil maar liefst 1,9 miljard besparen via zorgakkoorden.

Teleurstelling

We zijn bezorgd en teleurge­steld dat het nieuwe kabinet de benodigde financiële ruimte drastisch beperkt

Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen

De Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen ziet de bui al hangen, omdat zij straks met een minister van Volksgezondheid te maken krijgen die de duimschroeven komt aandraaien. ,,De NVZ is bezorgd en teleurgesteld dat het nieuwe kabinet de benodigde financiële ruimte drastisch beperkt.”

De afgelopen jaren hebben de ziekenhuizen hard meegewerkt aan de beteugeling van de zorgkosten, laten ze weten. ,,In crisistijd zijn gezamenlijke afspraken gemaakt over het beschikbare budget. De situatie is nu anders, de crisis is voorbij.” Toch komt de ziekenhuiszorg er in het nieuwe regeerakkoord niet goed vanaf.

Uitdaging

De ziekenhui­zen mogen nooit in de problemen komen. Straks gaat de kwaliteit van zorg onderuit

Henk Nijboer , PvdA

Kamerlid Arno Rutte beheert de zorgportefeuille voor de VVD. Hij bevestigt dat de coalitie ‘aan de ambitieuze kant’ is gaan zitten, gezien de berekeningen van het CPB. ,,Maar die maken altijd veilige berekeningen”, aldus Rutte. Hij beseft dat er een ‘grote uitdaging en klus voor de nieuwe minister’ komt te liggen, maar acht de bezuiniging haalbaar.

De zorg kan volgens hem veel goedkoper, bijvoorbeeld als technologische vindingen worden omarmd. Meer ziekenhuiszorg thuis uitvoeren kan al een besparing van minimaal 1,5 miljard euro per jaar opleveren ‘en waarschijnlijk nog veel meer’, beweerden de werkgevers begin dit jaar nog. Ook de coalitie zit op deze koers.

,,Ik ken Gerrit Zalm, hij is een echte boekhouder”, reageert Kamerlid Henk Nijboer (PvdA). ,,Dat zie je terug in het regeerakkoord: de financiën zijn leidend. Dat is heel zorgelijk.” Het is volgens Nijboer goed als er in de zorg wordt bespaard op bureaucratie. ,,Maar de ziekenhuizen mogen nooit in de problemen komen. Straks gaat de kwaliteit van zorg onderuit.”

Bron AD 11-10-17

Kwetsbare mensen de dupe door financiële problemen en personeelsgebrek

Onrust over nieuwe megabezuiniging zorg

Ziekenhuizen, verpleegkundigen en huisartsen luiden de noodklok over een nieuwe grootscheepse zorgbezuiniging van het kabinet Rutte III. Ze vrezen dat de zorg voor kwetsbare mensen straks door de bodem zakt, door financiële problemen en een personeelsgebrek.
Bron AD 12-10-17

We zijn bang dat deze ingreep ten koste van de kwaliteit of toeganke­lijk­heid van zorg gaat

Woordvoerder Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen

De afgelopen jaren beknotte zorgminister Schippers via afspraken met de medische wereld de groei van het aantal behandelingen door ziekenhuizen, de geestelijke gezondheidszorg en de wijkverpleging. Nu doet de coalitie daar een flinke schep bovenop en boekt een megabedrag, bijna 2 miljard in 2021, in als beoogde besparing. Dat is ruim 800 miljoen meer dan VVD, CDA, D66 en ChristenUnie in hun verkiezingsprogramma hadden staan. Het Centraal Planbureau acht zo’n grote bezuiniging onhaalbaar en waarschuwt voor slechtere zorg.

,,Dit besluit creëert onrust en verwarring”, stelt de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen. ,,Wat wordt er van ons verwacht? Geen idee. Maar we zijn bang dat deze ingreep ten koste van de kwaliteit of toegankelijkheid van zorg gaat”, aldus een zegsman. Hij herinnert zich de situatie van vijftien jaar geleden: toen lagen patiënten op de gang of werden ze met helikopters naar buurlanden gevlogen. ,,Daar moeten we natuurlijk niet naar terug.”

Verdrietig

Niels Jacobs, verpleegkundige op de spoedeisende hulp en actief voor vakbond Nu ‘91, is ‘heel verdrietig en teleurgesteld’ over het regeerakkoord. ,,Deze kostenbesparing gaat ons niet meer lukken. We zijn de afgelopen jaren al veel efficiënter gaan werken. De huisarts is al veel meer gaan doen, daarmee is veel winst behaald. Maar er is een grens aan wat we nog kunnen doen.’’

De belangenvereniging voor verpleegkundigen vreest de budgetverlaging voor de wijkverpleging, aldus V&VN-directeur Sonja Kersten. ,,Daar kampen ze al met personeelstekorten, cliëntenstops en een hoge administratieve last. Tel daar de groeiende vraag door een kort verblijf in het ziekenhuis en meer kwetsbare ouderen met bijvoorbeeld dementie bij op en dit is echt zorgwekkend.” Ook Actiz, branchevereniging van zorginstellingen, noemt bezuinigingen op de wijkverpleging onacceptabel.

Bezorgd

De werkdruk van huisartsen is nu al behoorlijk groot, de grens van wat we kunnen is in zicht

LHV-voorzitter Ella Kalsbeek

De Landelijke Huisartsen Vereniging is eveneens bezorgd. ,,Doordat ziekenhuizen en de geestelijke gezondheidszorg minder kunnen doen, komen er steeds meer patiënten bij de huisarts terecht. De werkdruk van huisartsen is nu al behoorlijk groot, de grens van wat we kunnen is in zicht’’, zegt voorzitter Ella Kalsbeek.

Volgens de coalitiepartijen zijn de nieuwe zorgbezuinigingen ‘ambitieus’, maar terecht. Het aantal behandelingen en de medicijnkosten zullen de komende jaren doorstijgen, zo is de verwachting. ,,Als we niets doen, dan gaat de zorgpremie door het dak” zegt CDA’er Mona Keijzer. ,,Het is in ons aller belang dat de stijging wordt gedempt tot aanvaardbare proporties. We willen met de sector gaan kijken hoe dat het beste kan.”

Achterstallig onderhoud door bezuinigingen

‘Alarm om vieze kantines Defensie: ratten en lekkend riool’

De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) onderzoekt misstanden in bedrijfskantines van Defensie. Uit verschillende eetzalen komen al jaren klachten over muizen- en rattenoverlast, vieze lucht en aangevreten brood. Een en ander staat in het jaarverslag van de Inspectie Militaire Gezondheidszorg (IMG).

Het ministerie van Defensie erkent dat er door jarenlange bezuinigingen sprake is van achterstallig onderhoud. De komende jaren wordt dat aangepakt, schreef staatssecretaris Visser in april aan de Tweede Kamer.

Uit eerdere inspecties bleek dat van alles mis is in de legerkantines van Paresto, de vaste cateraar van ruim zeventig defensielocaties. De inspectie constateert in het verslag over 2017 dat de voorzieningen in sommige gezondheidscentra en kazernekeukens nog altijd ernstig tekortschieten. Door interne maatregelen kan de kwaliteit vaak tijdelijk nog op peil worden gehouden, maar om de vereiste kwaliteit te kunnen bieden zijn bouwkundige aanpassingen noodzakelijk.

Lekkende riolering

De marinekantine in Den Helder is in maart gesloten vanwege een lekkende riolering, waardoor motmuggen tussen de broodjes en pannen rondvlogen. Het Paresto-personeel moest daar dagelijks keutels en urine van muizen en ratten opruimen, schrijft het AD. In Amersfoort is de situatie zo ernstig dat daar geen eten meer mag worden klaargemaakt. Militairen krijgen hun eten vanuit een andere kazerne.

Hoewel de kantine in Den Helder inmiddels weer open is, geldt voor alle bedrijfskantines van Defensie nog altijd ‘code geel’. Die code van de NVWA houdt in dat de voedselveiligheid nog niet overal in orde is. “Als uit ons vervolgonderzoek blijkt dat de zaken nog steeds niet op orde zijn, zal het toezicht bij Paresto worden geïntensiveerd”, zegt een NVWA-woordvoerder. De instantie wil niet zeggen welke misstanden zijn geconstateerd in de verschillende kantines.

CDA-Kamerlid Hanke Bruins Slot eist opheldering van staatssecretaris Barbara Visser van Defensie. Ze wil dat de bewindsvrouw een top 10 van tekortschietende kazernekeukens overlegt en wil weten op welke locaties de bereiding van vers voedsel in het geding is.

Bron: NOS 21-6-2018